Vakantie deel 2: Budapest

budapest0

Exact een maand geleden zat ik in nog lekker vakantie te vieren in Budapest. Het lijkt al zo lang geleden, doordat mijn vakantievibe abrupt werd verpest toen ik gelijk bij thuiskomst zag dat ik ontslagen was (for no reason)! Ondertussen is het studiejaar weer begonnen, heb ik sollicitaties gedaan en guess what. Ik heb een nieuwe baan! En een echt toffe ook nog! Ik ga als medewerkster bij een sun & fitclub aan te slag. Al deze drukte verklaart waarom ik zoveel tijd tussen mijn vakantie-blogposts heb zitten, maar er zit ook een voordeel aan: die vakantievibe nog een beetje terughalen en zolang mogelijk uitstrekken! Vandaag vertel ik over de dagen dat Niels en ik in Budapest waren ná Sziget.

De dag dat we Sziget verlieten was het weer erg druilerig. De avond ervoor was er een enorme onweerbui losgebarsten en het hele festivalterrein was modderig en nat, sommige tenten verwaaid, schoenen vermodderd. In paniek hebben we ’s nachts onze backpacks ingepakt, voor het geval onze tent het niet zou trekken, maar dat bleek niet nodig. ’s Ochtends waren we er toch wel blij mee: we konden gelijk de backpacks om doen en vertrekken! We lieten onze tent, slaapzak en luchtmatras achter omdat we a. geen zin hadden om het mee te slepen b. de spullen naar vluchtelingen zouden worden gebracht, die het veel meer nodig hadden dan wij. We pakten de tram naar ons geboekte appartementje en eenmaal aangekomen waren we helemaal verrukt van alle luxe die we ineens hadden (het appartement was van Krisco appartments trouwens, via AirBnB, aanrader)! Een warme douche (met privacy!), een keuken, een wasmachine (zeeer nodig na een week festivallen) en een enorm bed:

budapest2

Luie drollen die we zijn, hebben we eerst lekker gedouched en een dutje gedaan – midden op de dag – in het grote bed. Terwijl we sliepen draaide een was (ik voelde me zo burgerlijk dat ik daar zo blij van werd) en toen ik wakker werd zag ik ineens wat voor teringbende we in zo’n korte tijd al van ons appartementje hadden gemaakt. Na onderstaande foto hingen alle deuren, kasten en stoelen ook nog eens vol met kleding die moest drogen. Je begrijpt, ik voelde me ontzettend thuis

budapest1

’s Avonds zette ik ons uitzicht nog even op de foto voordat we vol goede moed de deur uitstapten om boodschappen te gaan doen. Wat onderstaande foto’s niet laten zien is dat het HEEL, HEEL hard regende. Zo’n bui waardoor je in twintig seconden volledig doorweekt bent tot je ondergoed. Die buien duren in Nederland meestal maar zo’n twee tot vijf minuutjes, dus wij bleven braaf wachten in de deurpost tot het droog zou worden. Maar Budapest ligt niet bepaald in Nederland en deze bui duurde tot elf uur, de volgende ochtend.

budapest3

Gelukkig hebben niet zolang gewacht: in plaats daarvan trok ik mijn sportkleren aan (die drogen sneller), deed mijn haar in een staart (staat logisch bij sportkleren), hardloopschoenen aan en gaan met die banaan! In de stromende regen renden we naar de dichtsbijzijnde supermarkt (die dicht bleek door wateroverlast en stroomuitval) en naar de volgende supermarkt. Totaal verwilderd en zeiknat kochten we de ingredienten voor een one-pot-pasta, terwijl heel supermarkt-bezoekend Budapest (die wel gewoon een paraplu had) ons aankeek alsof we demonen uit het moeras waren. Eenmaal thuis kon ik al mijn kleren tot mijn bh aan toe uitwringen en had mijn haar een gratis wasbeurt gekregen (op de foto lijkt het niet zo erg, mijn telefoon heeft de kracht om drama uit foto’s te filteren).

De volgende dag wilden we wat sightseeing combineren met een bezoekje aan de lokale sportschool. Dus we pakten onze tassen (nog steeds exclusief paraplu) en verlieten ons gebouw. Op onderstaande foto’s zie je het epische trappenhuis met een verleidelijke Niels en daarnaast een foto die totaal geen recht doet aan de mooiheid van het gebouw. Die verdieping met witte deur was ‘onze verdieping’. Overigens ruim 100 treden met de trap (de lift durfden niet met de stroomuitval). En dan vergeten iets mee te nemen he, dus weer 100 treden op en af. Man man man, die sportschool was al bijna niet meer nodig.

budapest5

We moesten de metro pakken om naar de sportschool te gaan en even serieus, die metro’s rijden volgens mij 300 meter onder de grond. Die roltrappen zijn zo, ZO, zo steil en eng. En heeeel lang. Onderstaande foto’s demonstreren  (op bijzonder charmante wijze) hoe steil dat was en wat ik ervan vond.

budapest6

Onze sportschool was dichtbij het Keleti station, waar we dus uitstapten. Daar troffen we een enorme hoeveelheid vluchtelingen aan: honderden, misschien wel duizenden mensen op matjes, met slaapzakken op de grond. Baby’s, spelende kinderen, ouderen. Het was zo ontzettend confronterend. Kort nadat wij hier waren (een week later ongeveer) ontstonden hier die rellen en choas waar zoveel over in het nieuws te horen was: heel bizar. (Mede door deze ervaring kreeg ik sterk het gevoel iets te moeten doen voor vluchtelingen. Afgelopen zaterdag werkte ik als vrijwilliger mee aan Utrecht Verwelkomt Vluchtelingen. Blogger Rachel deed verslag van de dag en in deze blogpost van haar zie mij ook in het filmpje!)

budapest8

Vervolgens liepen we het laatste stuk door de rand van het centrum naar de sportschool. Er zijn zo ontzettend veel mooie gebouwen in Budapest en ook allemaal echt authentiek. Sommige zijn watvervallen, maar er zitten ook echt Sissi-paleizen tussen die gewoon als winkelpand worden gebruikt. Ondanks het regenachtige weer, konden we wel van het uitzicht genieten dat we hadden. De rasechte toerist in mij kwam naar boven toen we dit kruispunt naderden, omringd door mooie gebouwen en ook nog eens wat lieve boompjes en ik vroeg of Niels een toerist-met-mooie-achtergrond-foto van me wilde maken (dat wilde hij, hoera)!

budapest7

Ook hebben veel van deze statige gebouwen hele grote, massieve deuren. Deze vond ik bijna schilderachtig: duidilijk wat vervallen en afgebladderd, maar nog steeds mooi en fancy.

budapest11

Van de sportschool zelf heb ik geen foto’s gemaakt, het leek me een beetje ongepast om zwetende vreemden op de achtergrond van m’n foto’s te hebben, dus gebruik je fantasie maar. Na wat gewichten te hebben geduwd, getild en optrokken te hebben, vertrokken we weer de stad in, op zoek naar een goede post-workout maaltijd. We kwamen dit gezellige tentje tegen, ik geloof dat het de Bababar heette, waar gezellige muziek werd gedraaid en overal posters en quotes van grootheden hingen. Ik besloot twee authentieke Hongaarse gerechten te proberen. Ik had al gelezen dat de Hongaarse keuken vooral veel vlees bevat, maar gelukkig voor mij (als vegetarier) stonden ook paprika’s, paprikapoeder, pepers, uien en ei centraal in hun gerechten. De naam van de gerechten kan ik me bij God niet meer herinneren, maar Hongaars is nou ook niet de makkelijkste taal ever. Ik had een gerecht met ei en tomaat (klinkt saai, was delicious) en een gerecht met een soort gnocchi met spinazie, kaas en ei (klinkt boeiend, was het niet).

budapest9

De volgende dag vertrok de Sziget Express helaas alweer terug naar Nederland om 13:15. We pakten onze backpacks weer in, ruimde de kamer op (was heel erg nodig) en gingen nog even wat koffie drinken bij een tentje om de tijd te doden tot de trein vertrok.

budapest10

Na een reis van wederom 17 uur in de trein, kwamen we de volgende ochtend aan in Utrecht. Die avond vertrok ons vliegtuig naar Ibiza alweer, waarover ik in de volgende vakantie-blogpost meer vertel. Ik kan in ieder geval wel verklappen dat het een bizar fisaco was en we na twee dagen weer op Nederlandse grond stonden (ipv na negen dagen). Dus stay tuned! : D

1 Comment on Vakantie deel 2: Budapest

  1. Tamarah
    september 18, 2015 at 6:24 am (2 jaar ago)

    Jammer van het weer, Budapest lijkt me wel ontzettend mooi!

    Beantwoorden

Leave a Reply